23 чэрвеня ў БДУ адбылася ўрачыстасць, на якой студэнты і іх навуковыя кіраўнікі атрымалі Дыпломы за творчыя працы, падрыхтаваныя ў рамках V Рэспубліканскага конкурсу творчых работ навукоўцаў і студэнтаў па грамадскіх навуках “Вялікая Айчынная вайна ў гістарычнай памяці беларускага народа”, якія прысвячаліся 65-м угодкам вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў.

З 9 да 16 чэрвеня разам з навуковым кіраўніком Марцінам Бекта ў Гродна на практыцы пабывала група студэнтаў, якія займаюцца на факультэце турызму Акадэміі гуманістычнай імя Аляксандра Гейштара Цеханаве (РП). Гэта ўжо трэцяя паездка студэнтаў з гэтай навучальнай установы суседняй краіны, з якой у нас існуе дамова аб супрацоўніцтве. І калі раней да нас прыязджалі студэнты на пераддыпломную практыку, дык у гэты раз прыехалі тыя, хто навучаецца яшчэ на 1 і 2-м курсах.

Яны яшчэ будуць завяршаць сваю вучобу, здаваць дзяржэкзамены, пісаць і абараняць дыпломныя працы, але па традыцыі апошні званок гучыць у нас звычайна задоўга да пакідання маладымі спецыялістамі сцен свайго універсітэта.

3 чэрвеня прадстаўнікі кафедр універсітэта накіраваліся ў Мінск, каб паглядзець выставу дасягненняў сельскай гаспадаркі Беларусі, аграрных універсітэтаў, навуковых інстытутаў, прамысловых прадпрыемстваў па вытворчасці тэхнікі, а таксама прадпрыемстваў па пераапрацоўцы сельскагаспадарчай прадукцыі. Акрамя выкладчыкаў выставу наведалі і студэнты II і III інжынерна-тэхналагічнага факультэта, якія за свой кошт заказалі аўтобус. Паездка будучых тэхнолагаў на выставу была вельмі карыснай, бо там яны маглі пабачыць самае сучаснае абсталяванне, якое айчынныя, ды і замежныя прадпрыемствы прапануюць для галіны пераапрацоўкі. Ды і былі яны разам са сваімі выкладчыкамі, якія маглі падсказаць на што звярнуць больш увагі.

23 мая адбылася сустрэча выпускнікоў-аграномаў ГДАУ (раней ГСГІ), якія закончылі яго ў 1979 годзе. У той час выпуск аграномаў складаў 100 чалавек, але з нашага выпуску атрымали дыпломы згадваецца 87. Першы раз мы вырашылі сустрэцца праз год пасля заканчэння вучобы. Сустрэча адбывалася ў рэстаране “Беларусь” і ці не наступны дзень мы яшчэ сабраліся ў фотаатэлье і сфатаграфаваліся на памятку. Другая сустрэча была толькі праз 20 гадоў (у 1999). Збіраліся мы ў новым корпусе. Запрасілі дэканаў і куратараў і астатні час правялі ў нашай сталовай. І нарэшце праз 30 гадоў па ініцыятыве з перыферыі мы зноў сустрэліся ў значнай ступені дзякуючы Ядзі Пілюк і Францу Радуту. Ядзя была некалькімі днямі раней на сустрэчы выпуска, які закончылі яе муж ды прафесар Людміла Танана. Застольная частка была перанесена ў бар на вуліцу Фестывальную, дзе Ядзя адразу ж дамовілася і аб памяшканні для нашай сустрэчы. Як аказалася за 30 гадоў з нашых аднакурснікаў чалавек 15 памерлі ці загінулі. Гэтая лічба можа быць не дакладнай, паколькі нават калектыўна мы не змаглі прыгадаць, як склаўся лёс тых, ці іншых сябраў.